Met de camper naar de Noordkaap | Deel 2 | Van Berlijn, door Polen naar Litouwen
Deel 2 — 28 april tot en met 10 mei 2026. Na onze dagen in Berlijn rijden we via Polen naar Litouwen. We vinden er zomerse warmte, steden vol verrassingen en geschiedenis die binnenkomt. We fietsen voor ons gevoel even op Texel en slapen naast een voormalige raketbasis. Ondertussen leren we iets over reizen met de camper: een mooie route en een haalbare dagplanning zijn niet altijd hetzelfde.
Al deze belevenissen zijn ook te zien op onze reisvlogs te vinden op ons YouTube kanaal!
Onze route naar de Noordkaap in deel 2
Berlijn → Grabów → Nowinka → Birštonas → Vilnius → Kaunas → Klaipėda → Koerse Schoorwal → Žemaitija → Heuvel der Kruizen → Letland
Reisperiode: 28 april tot en met 10 mei 2026
Landen: Duitsland, Polen en Litouwen
Reismiddel: camper
Volgende bestemming: Letland
Berlijn ligt achter ons, we gaan naar Polen
We hebben er weer genoten, maar als we na een flinke rit door Polen op een kleine camperplaats aankomen, is het eerste wat we denken: wat een verademing. Geen stadsgeluiden, geen grote parkeerplaats vol campers. Hier zijn maar vier plekjes. We hebben deze overnachtingsplek bij Grabów via Park4Night gevonden en moeten er een kilometer of vijftien voor van de snelweg af. Dat hebben we er graag voor over. Overnachten is gratis, voor stroom en water kun je betalen en ook lozen is mogelijk. De camperplaats in Berlijn was ideaal om de stad te ontdekken. Maar dit is toch ook wel heel erg fijn.
De volgende dag rijden we opnieuw een flink stuk: 460 kilometer, richting Nowinka. Alleen bij Warschau staan we in de file. Onderweg zien we opvallend veel dieren. Reeën, ooievaars en roofvogels op paaltjes. Gewoon langs de snelweg valt al genoeg te kijken.
Bij Green Velo Camping vinden we een groot veld met zitjes, sanitair, een keukentje en een wasmachine. De omgeving met bossen en meren ziet er mooi uit, maar de camping valt uiteindelijk tegen. Koude douches, rommel en voorzieningen die wat ons betreft niet passen bij de €35 die we betalen. Een volgende keer zouden we een andere plek kiezen.
Genieten in Litouwen
Gelukkig staat er daarna een korte reisdag op het programma. Op 30 april rijden we Litouwen binnen. Zonder grenscontrole zijn we ineens in het volgende land van onze reis.
Bij Natur Camp in Birštonas worden we bijzonder hartelijk ontvangen. We zijn de eerste gasten voor het weekend én de eerste Nederlanders van het seizoen. Dat laatste levert ons zelfs korting op. Warme douches, een ruime plek om te koken en te eten, wasmachines, een droger en vriendelijke beheerders. Buiten is het groen en de rivier de Memel slingert door het landschap. Na de reisdagen door Polen voelt dit als een plek waar we graag even blijven. Dus dat gaan we ook doen.
De zon helpt mee, het wordt zo’n 25 graden en we genieten een paar dagen van de rust. Wandelen met Misty, buiten zitten en op de fiets het dorp bekijken. Birštonas is klein, verzorgd en bekend om zijn mineraalwater. Vanaf de Vytautasheuvel kijken we uit over de omgeving. We komen langs het historische museum in een prachtig gebouw en bekijken de bijzondere Druskupis-constructie met mineraalwater. Het dorp zelf heb je op de fiets vrij snel gezien, maar in de omgeving kun je nog veel verder op pad.
Op de camping eten we ’s avonds een heerlijke stoofpot die wat aan goulash doet denken. Waar we bij aankomst nog alleen stonden, is het inmiddels gezellig vol geworden. Dan komt toch weer dat moment waarop we verder gaan.
Het voelt gek om deze plek achter te laten. Onze eerste camping in Litouwen, een paar dagen bijkomen en weer wat meer vertrouwd raken met het camperleven. De beheerders, de warmte, het groen: het was hier gewoon heel prettig. Maar we willen naar het noorden, naar de Noordkaap, nog maar een klein stukje. We zijn er bijna… haha
De hoofdstad Vilnius
Op weg naar Vilnius stoppen we bij een rustige plek vlak bij een kasteel. Het is warm en we besluiten hier de middag door te brengen. Pas ’s avonds rijden we verder naar de stad. Dat blijkt een goede keuze: het is rustiger op de weg en op de parkeerplaats vinden we achteraan de laatste plek voor een camper. Niemand meer achter ons, prima geregeld.
De volgende ochtend wandelen we Vilnius in. Het historische centrum laat zich heerlijk te voet ontdekken. We slaan een straatje in, zien een binnenplaats en komen weer bij een kerk of een bijzonder gebouw uit. Oude en nieuwere architectuur wisselen elkaar af. We lopen door de voormalige Joodse gettowijk en blijven onderweg om ons heen kijken. Alles lijkt dichtbij, maar dat betekent nog niet dat je zomaar alles gezien hebt.
Dankzij een groep toeristen komen we ook in Užupis terecht, de kunstenaarswijk met haar eigen grondwet. Dit is zo’n plek die we niet hadden willen missen.
Een eigen republiek, kunst en bijzondere regels: het brengt ons al snel op ideeën. De hele dag lui zijn en stroopwafels eten? Daar kunnen wij wel mee leven. 😉
Terrasjes zijn er bovendien genoeg. Alleen de musea die we graag wilden bezoeken, waaronder het nationale museum en het KGB-museum, zijn die dag helaas gesloten.
Kaunas ontdekken
Later rijden we door naar Kaunas. We overnachten op een rustige plek direct aan de rivier, zonder voorzieningen. Meer hebben we voor deze nacht ook niet nodig.
De volgende ochtend bezoeken we het Negende Fort. Een fort, een gevangenis, een plek van massamoord. Het gebouw heeft verschillende functies gehad, maar vooral de geschiedenis van vervolging en geweld bepaalt het bezoek. Tijdens de nazibezetting werden hier ongeveer 50.000 mensen vermoord. Tegenwoordig is het een museum en herdenkingsplek. Over de geschiedenis van het Negende Fort
Binnen is het koud. We lopen door gangen, lezen persoonlijke verhalen en bekijken voorwerpen die zijn achtergebleven. Een bril, een schoentje, een mes.
Op de muren staan namen die Franse gedeporteerden hebben achtergelaten. Ze zijn nog altijd zichtbaar. Buiten staat het enorme monument. Als we beter kijken, zien we de figuren die elkaar vasthouden. De afmetingen maken indruk, maar het zijn ook de kleine sporen binnen die bijblijven.
Na het bezoek moeten we boodschappen doen. Naar de Lidl en naar een dierenwinkel voor voer voor Misty. Ook dat hoort bij onderweg zijn: na een ochtend vol geschiedenis gaat het gewone dagelijkse leven weer verder.
Langs de grens van Kaliningrad
Rudolf heeft een mooie route naar Klaipėda bedacht. Langs kleine dorpen, bossen en weides, een stuk in de buurt van de grens met de Russische exclave Kaliningrad.
Mooi is de route zeker. Alleen duurt hij wat langer dan de snelweg. Dat hadden we natuurlijk kunnen bedenken. Onderweg zien we allerlei plekken waar we best hadden willen stoppen. Maar na het museum en de boodschappen is de dag al aardig gevuld. We kunnen niet overal uitstappen en rijden uiteindelijk langer door dan prettig is. Een leermomentje, de volgende keer plannen we dit anders.
We bekijken Kaliningrad vanaf de overkant van het water. Het landschap daar ziet er overigens gewoon hetzelfde uit. Grenzen blijven in dat opzicht iets bijzonders.
Klaipėda ontdekken
Pas na een veel te lange dag komen we aan op de camping bij Klaipėda. Die ligt in het bos, wat in de zomer vast heerlijk is. Nu vinden we het vooral fris. Een paar dagen geleden konden de rokjes nog aan; inmiddels is de temperatuur flink gezakt. Ook de prijs zorgt voor een verrassing. De informatie op Park4Night klopt niet meer en zelfs de website blijkt nog niet bijgewerkt. Uiteindelijk mogen we de lagere websiteprijs betalen: €32 per nacht, nog steeds genoeg, vinden wij.
Er is wel meteen een voordeel aan ons nieuwe huis op wielen. De camper is door het rijden al lekker warm. Met de caravan zouden we nu in een koud huisje aankomen. Dat bevalt dan weer uitstekend.
We hebben de camper dichter bij het centrum van Klaipėda geparkeerd en zijn op de fiets naar de nieuwe ferryterminal gereden. De overkant is duidelijk zichtbaar. Toch vraagt Rudolf hoelang de overtocht duurt.
“Vijftig minuten,” zeg ik. Hij gelooft me. Ik lig helemaal in een deuk. Als de boot vertrekt, ontdekt hij al snel dat het eerder vijf minuten zijn. 😂
Aan de andere kant fietsen we een rondje door het duinlandschap. Het vertrouwde gevoel van een Waddeneiland reist een beetje met ons mee. Aan zee kijken we uit over het water. Vanuit Klaipėda vertrekken ook de grote ferry’s naar Duitsland en Zweden, maar wij houden het vandaag bij deze korte oversteek. We zijn op de Koerse Schoorwal, de lange, smalle landtong bij Klaipėda. We komen langs het dolfinarium, dat we overslaan, en fietsen naar de oude ferryterminal voor de terugweg. Over de Koerse Schoorwal
In de stad is op het Theaterplein een marktje. Een cruiseschip heeft aangelegd en het is gezellig druk bij de kraampjes. We zien veel barnsteen, los en verwerkt in sieraden. Terug bij de camper blijkt Misty nog heerlijk te slapen. De fietsen gaan de garage in en we rijden verder, naar een heel andere overnachtingsplek.
Een Sovjetraketbasis
We staan op een parkeerplaats in het bos, bij het Koude Oorlogsmuseum in Nationaal Park Žemaitija. Die nacht is het donker, niet gewoon donker, maar pikdonker. Geen straatlamp, geen lichtjes in de verte. We zien geen maan of sterren. Alleen bomen om ons heen. Ook verkeer horen we niet. Zo afgelegen hebben we tijdens deze reis nog niet gestaan.
Tussen deze bossen lag ooit de geheime Sovjetraketbasis van Plokštinė.
Tegenwoordig kun je er de ondergrondse ruimtes bezoeken en meer leren over de Koude Oorlog en de nucleaire wapenwedloop. Over de voormalige raketbasis
De volgende ochtend gaan we naar binnen. We lopen door een deel van het complex en bekijken een van de diepe raketschachten. Van bovenaf kunnen we de bodem niet zien. De uitleg staat ook in het Engels aangegeven, zodat we goed kunnen volgen waarvoor de ruimtes werden gebruikt. Een stukje verderop staan nog gebouwen van het voormalige militaire terrein. We bekijken ze van buiten.
Daar ontmoeten we een familie die voor een groep wandelaars aan het koken is. We mogen proeven, het is geen goulash maar meer een soep. Maar eigenlijk ook weer geen soep. Meer goulash. Je begrijpt het wel. 😂 Er zitten witte bonen, tomaten, vlees, aardappels, wortels en chili in. Hoe het precies heet, weten we niet, maar het smaakt heerlijk. Zomaar zo’n ontmoeting die je niet kunt plannen en die een plek ineens een heel andere herinnering geeft.
Heuvel der Kruizen
Later die dag rijden we naar de Heuvel der Kruizen, ten noorden van Šiauliai.
Misty gaat mee terwijl we tussen de kruizen door wandelen. Grote en kleine, eenvoudige en uitbundig versierde. Daartussen Mariabeelden, rozenkransen en nog meer kruizen. Het is een heel labyrint. De plek wordt druk bezocht. We zien groepen en een bruidspaar, en merken ook dat het inmiddels een bekende toeristische stop is. Toch maakt de hoeveelheid indruk. Overal waar we kijken, staat weer iets anders.
Daarna vinden we het genoeg voor vandaag. Bij Sunny Nights Camping in de buurt van Joniškis blijven we overnachten.
Litouwen in het kort
Dat was Litouwen dan. Voor ons gevoel zijn we er zo doorheen, terwijl we onderweg juist zoveel hebben gezien. Maar nog veel meer hebben overgeslagen. Je zou gemakkelijk twee maanden alleen door de Baltische staten kunnen reizen.
Wat ons bijblijft, zijn de heuvels in het zuiden, het vlakkere land verder naar het noorden en al dat groen. De warme ontvangst in Birštonas. De steden, de duinen en de stilte bij de raketbasis. Maar ook de beladen geschiedenis die we op verschillende plekken tegenkomen.
Niet elke camping vonden we zijn prijs waard. Sommige wegen waren hobbeliger dan verwacht. Daar stonden mooie vrije overnachtingsplekken, hartelijke mensen en onverwachte ontmoetingen tegenover.
We leren onderweg steeds beter wat voor ons werkt. Een paar dagen blijven als een plek fijn voelt. Op een warme dag pas ’s avonds verder rijden. Een mooie route misschien toch iets minder vol plannen.
Letland here we come
We rijden op 10 mei Letland binnen In Riga staan we op een stadscamping aan een kanaal, op ongeveer drie kilometer van het centrum. De douches zijn klein, maar heerlijk warm. De eerste was draait al.
Want hoe groot het avontuur ook is, de was gaat gewoon mee. 😉
Camperplaatsen in Polen en Litouwen tijdens onze reis — april en mei 2026
Grabów, Polen: een kleine, gratis camperplaats met vier plekken, ongeveer vijftien kilometer van de snelweg. Stroom en water waren tegen betaling beschikbaar.
Green Velo Camping bij Nowinka: wij betaalden €35. De omgeving was mooi, maar door onder meer de koude douches en de staat van de voorzieningen zouden wij een volgende keer een andere camping kiezen.
Natur Camp in Birštonas: wij betaalden €27 per nacht, met korting. Een warm welkom, fijne voorzieningen en een prettige plek om een paar dagen te blijven.
Camping bij Klaipėda: wij betaalden uiteindelijk de nog vermelde websiteprijs van €32. De ligging in het bos was voor ons tijdens de frisse dagen minder aantrekkelijk.
Bij het Koude Oorlogsmuseum: wij overnachtten gratis op de parkeerplaats. Tijdens ons verblijf was het er bijzonder stil en donker.
Dit zijn onze ervaringen en betaalde prijzen tijdens deze reis in 2026. Tarieven en mogelijkheden om te overnachten kunnen veranderen.
In het volgende deel ontdekken we Riga en reizen we verder door de Baltische staten. Het noorden wacht nog wel even.
Opmerkingen