Met de camper naar de Noordkaap | Deel 1 | Een nieuw begin en terug naar Berlijn
Deel 1 — april 2026. Via de Baltische staten en Finland willen we naar het hoge noorden reizen, met de Noordkaap als een van onze bestemmingen. Ook leren we ons nieuwe huis op wielen kennen en waar kan dat beter dan onderweg naar een stad waar we al sinds 1989 terugkomen? Berlijn, daar zijn we weer.
Al deze belevenissen zijn ook te zien op onze reisvlogs te vinden op ons YouTube kanaal!
Onze route naar de Noordkaap in deel 1
Nederland → Helmstedt → Berlijn → Potsdam → Berlijn centrum → richting Polen
Reisperiode: april 2026
Reismiddel: camper
Volgende bestemming: Polen en de Baltische staten
Wat is er de afgelopen maanden veel gebeurd.
Wie ons op Instagram volgt, heeft het al meegekregen: we zijn overgestapt naar een camper! Een nieuw huis op wielen, een nieuwe naam (2Live Onderweg) en een vernieuwde website. Rudolf heeft daarnaast zijn theorie- en praktijkexamen voor het C1-rijbewijs gehaald én een cursus webdesign met heel goede cijfers afgerond. Tussendoor hebben we natuurlijk heel veel familie en vrienden gezien.
Maar nu gaat het eindelijk weer gebeuren, we gaan op reis.
De afgelopen twee weken hebben we alvast proefgedraaid. Van het Vogelbos in Erica naar Ten Hagen in Winterswijk, via camperplaats De Pol in Scherpenzeel naar De Zwiese in Hardenberg. Inrichten, uitproberen en toch weer iets aanpassen. Het nieuwe logo op de camper plakken en langzaam wegwijs worden in ons nieuwe huisje.
Het plan?
Eerst Berlijn, daarna via de Baltische staten naar Finland. Verder omhoog naar Kirkenes en de Noordkaap, om via Zweden weer naar het zuiden af te zakken. Eind augustus willen we terug zijn. Er ligt dus een flinke reis voor ons, maar op 21 april begint die gewoon met de eerste kilometers richting Duitsland.
We zijn onderweg!
Zodra we de grens over zijn, voelt het pas echt alsof we onderweg zijn.
Via Osnabrück en Hannover rijden we naar Helmstedt. Veel vrachtverkeer, maar gelukkig geen files aan onze kant. Het rijden gaat prima en na bijna 350 kilometer vinden we het voor deze eerste dag mooi geweest.
Op de camperplaats zijn we de eersten. We kiezen een plekje aan de boskant, met achter ons een sportterrein, een zwembad en een parkje waar we met Misty kunnen wandelen. Een fijne en eenvoudige eerste stop.
De volgende ochtend bezoeken we nog het grenszonemuseum. Helmstedt lag bij de grens tussen Oost- en West-Duitsland. Het museum is klein; binnen een halfuur zijn we erdoorheen. Toch past dit bezoek goed bij waar we naartoe gaan. De geschiedenis van de Duitse deling zal ons de komende dagen nog vaak vergezellen.
Buitengebied van Berlijn
Berlijn hebben we nog maar een keer of tien bezocht. Of zo. 😉
Rudolf kwam er in 1989, nog net vóór de val van de Muur. Ik, Lianne, voor het eerst in het voorjaar van 1990. Sindsdien zijn we regelmatig terug geweest en hebben we de stad zien veranderen. Er zijn vertrouwde plekken waar we graag komen, maar ook na al die bezoeken ontdekken we telkens iets nieuws.
Deze keer beginnen we aan de groene kant van de stad. Bij Citycamp Süd staan we direct aan het water, met Potsdam op fietsafstand. Een heerlijk plekje om een paar dagen te blijven. Met een biertje erbij zijn we al snel geïnstalleerd.
Potsdam
De volgende ochtend vertrekken we op de fiets. Het is nog fris, maar later komt de zon erbij. Vanaf de camping kunnen we richting Potsdam fietsen, langs water, door het groen en voorbij villa’s waarbij je vanzelf even langzamer gaat rijden.
Wat een huizen staan hier en wat een tuinen. Het gras wordt op verschillende plekken keurig bijgehouden door een robotmaaier. Bij één villa rijdt er zelfs eentje rond met een nep-schaap erbovenop. Ook een manier om je gazon te laten begrazen.
Onze route brengt ons langs de Glienicker Brücke, door parken en naar Schloss Sanssouci. We fietsen stukken over de Mauerweg en komen herdenkingsplekken tegen voor mensen die tijdens hun vlucht van Oost naar West omkwamen. Soms weten we nauwelijks aan welke kant van de vroegere grens we op dat moment fietsen. Het gaat nu allemaal zo gemakkelijk.
Bij het slot Sanssouci komt een herinnering terug. In het voorjaar van 1990 was ik hier met school. Ik weet nog hoe verbaasd en enthousiast onze havodocenten waren dat we zomaar van de snelweg af konden om het paleis te bezoeken. Zonder al die controles, hun reactie is me altijd bijgebleven. Nu komen we er op de fiets, als onderdeel van een ontspannen dag door Potsdam.
We rijden ook door het Holländisches Viertel. Nederlandse gevels, poffertjes en kaas: een klein vertrouwd stukje tussen alle paleizen, parken en imposante gebouwen. Via onder meer Babelsberg en Neuer Garten maken we onze ronde compleet.
Zo’n dertig kilometer hebben we gefietst, maar wie alles onderweg uitgebreid wil bekijken, kan hier gemakkelijk twee dagen voor uittrekken. Er is zoveel te zien.
Verwacht alleen niet overal Nederlandse fietspaden. Er zitten ook stukken tussen waarop je de kasseien heel bewust beleeft.
Wannsee-Konferenz
Voor de volgende dag heeft Rudolf weer een route in Komoot (een app) gemaakt. Door het bos, langs de Wannsee en opnieuw over een stukje Mauerweg. Tussen de bomen horen we ineens schoten. Even later zien we politiewagens en agenten bij een oefenterrein; dat verklaart een hoop.
Langs het water liggen bootverenigingen zij aan zij. Tussen het groen staan grote villa’s. In deze omgeving bevindt zich ook het Haus der Wannsee-Konferenz.
Op 20 januari 1942 kwamen hier vijftien hoge vertegenwoordigers van het naziregime bijeen om hun samenwerking bij de deportatie en moord op de Europese Joden af te stemmen. De vervolging en massamoord waren toen al gaande. Juist op deze idyllische plek kreeg de verdere uitvoering ervan vorm. Over de Wannseeconferentie
We lopen door het huis. Buiten ligt water, om ons heen is alles groen. Het blijft bizar om te begrijpen wat hier besproken is op deze eigenlijk idyllische plek.
Later fietsen we verder door het bos en langs de oever. Het doet ons hier en daar al een beetje aan Zweden denken. In Wannsee stoppen we bij Peter Pane voor een super lekkere hamburger. Daar fietsen we natuurlijk niet zomaar aan voorbij. Daarna terug naar de camping, waar we nog even uit de wind in het zonnetje aan het water kunnen zitten.
Berlijn centrum
Na deze groene dagen verplaatsen we naar de stad. De Wohnmobil-Oase bij Gesundbrunnen wordt onze uitvalsbasis voor de rest van ons verblijf.
We hebben vaker door Berlijn gereden met de auto en dat ging altijd prima. Met de camper vraagt de route deze keer wel wat aandacht. Wegwerkzaamheden, versmallingen en een weg waar maximaal 3,5 ton is toegestaan: even puzzelen dus. Maar het komt helemaal goed.
De camperplaats doet zijn naam vooral eer aan door de ligging. We staan op grind, met de geluiden van de stad om ons heen. De toiletten zijn nieuw en schoon (van de dames), de douches kunnen wel wat liefde gebruiken. Maar het station is vlakbij en ook voor broodjes, boodschappen of een currywurst hoeven we niet ver. Rudolf heeft bovendien nog een tour van Berliner Unterwelten op het programma staan. Er valt in deze stad zelfs onder de grond nog van alles te ontdekken.
Op zondag stappen we weer op de fiets. Wat een heerlijke dag om door Berlijn te rijden. Het is rustig op de wegen, de zon schijnt en er staat weinig wind. Via parken en fietsstroken zien we de stad onderweg aan ons voorbijtrekken. Met de metro ben je snel ergens, maar op de fiets is de weg ernaartoe al een deel van het plezier.
Omdat we de bekende bezienswaardigheden al vaker hebben bezocht, zoeken we ook plekken op die nieuw voor ons zijn. In het Rathaus van Schöneberg bekijken we de tentoonstelling Wir waren Nachbarn. In biografische albums staan de levensverhalen van Joodse inwoners van de wijk, onder wie Albert Einstein. Foto’s, documenten en persoonlijke geschiedenissen geven de namen een gezicht. Over de tentoonstelling
Buiten is een vlooienmarkt. Verderop in de wijk vallen de bordjes op waarop je aan de ene kant een afbeelding ziet en aan de andere kant een van de maatregelen waarmee Joodse inwoners steeds verder uit het dagelijks leven werden uitgesloten.
We fietsen door naar Urban Nation. De streetart binnen spreekt ons deze keer minder aan dan gehoopt; we zijn er vrij snel weer doorheen. Dat hoort er ook bij.
Het Tränenpalast aan de Friedrichstraße bezoeken we opnieuw. In deze voormalige uitreishal voor treinverkeer bij de grensovergang tussen Oost- en West-Berlijn werd afscheid genomen van familie en vrienden. De tentoonstelling laat zien hoe de controles en de Duitse deling doorwerkten in het dagelijks leven. Over het Tränenpalast
Na al die indrukken fietsen we terug naar de camper. Misty heeft inmiddels wel een grote wandeling verdiend.
Koningsdag in Berlijn
Op Koningsdag rijden weer op de fiets nu gaan we naar Mitte. Bij de Brandenburger Tor is er met een oranje tulp toch nog een klein Nederlands tintje. Daarna duiken we de Friedrichstraße in, naar Dussmann. Wat een heerlijke boekenwinkel om rond te dwalen. Boeken, kaarten, souvenirs: hier zijn we niet zomaar klaar.
Via het Nikolaiviertel en Alexanderplatz fietsen we naar de Hackesche Höfe. Ook daar is oranje te vinden, al komt het ditmaal van de steigers. Juist achter de bekendere plekken vinden we veel moois. Rond de Sophienstraße liggen hofjes en staat de Sophienkirche. Even verderop heeft Haus Schwarzenberg weer een heel andere sfeer: creatief, vol kunst en met een grote afbeelding van Anne Frank. Hier bevindt zich ook de voormalige werkplaats van Otto Weidt.
We zouden nog wel langer willen rondkijken, maar op de app zien we dat de temperatuur in de camper oploopt. Tijd om naar Misty terug te gaan.
Zo krijgt elke dag vanzelf zijn eigen ritme. Een route bedenken, onderweg van alles tegenkomen, ergens blijven hangen en ook weer op tijd naar ons huisje terug. We zijn nog maar net vertrokken, maar de eerste week zit al vol.
Hoe bevalt Berlijn? Daar zijn we voorlopig nog steeds niet uitgekeken.
We komen graag terug voor de geschiedenis, de parken, de winkels, de hofjes en het eten. Voor bekende plekken die veranderd blijken en voor straten die we nog niet eerder in zijn gereden. Deze keer hebben we vooral weer gemerkt hoe fijn het is om de stad op de fiets te ontdekken.
Richting Polen
Op 28 april laten we Berlijn achter ons. We trekken verder naar het oosten, Polen in. De Baltische staten wachten en ergens veel verderop ligt de Noordkaap.
Maar eerst weer een stukje rijden en een nieuwe plek zoeken voor de nacht.
Onze overnachtingsplekken — april 2026
Camperplaats Helmstedt: wij betaalden €10 per nacht, exclusief stroom en water. Een prettige tussenstop met wandelmogelijkheden voor Misty.
Citycamp Süd Berlin: wij betaalden €40 per nacht. Vooral fijn vanwege de ligging aan het water en de fietsmogelijkheden richting Potsdam en Wannsee.
Wohnmobil-Oase Berlin: wij betaalden €43 per nacht, inclusief stroom. Een praktische uitvalsbasis bij station Gesundbrunnen. Tijdens ons verblijf stond de camperplaats vrijwel vol; reserveren is daarom ons advies.
Dit zijn de prijzen en ervaringen van ons verblijf in april 2026.
In het volgende deel reizen we door Polen naar Litouwen. Daar wachten een warm welkom, de eerste zomerse dagen en al snel de vraag: blijven we nog even, of rijden we toch weer verder?
Opmerkingen